Jose Casanova, "Deprywatyzacja religii."

Przez paradygmat sekularyzacji nauki społeczne zazwyczaj postrzegały relacje religii i nowoczesności. Na teorię sekularyzacji składają się 3 zjawiska:

  1. oddzielenie sfery świeckiej od religijnych instytucji i norm
  2. zanik wierzeń i praktyk religijnych
  3. marginalizacja religii przez jej przesunięcie do sfery prywatnej.

Dyferencjacja sfer świeckich i religijnych pozostaje ogólnym trendem. Po oddzieleniu od państwa religia stała się dobrowolnym stowarzyszeniem religijnym. Wszystkie religie stały się równe, ustanowiono wolność religijną.
Teza o upadku religii ma swoje korzenie w oświeceniowej krytyce religii. Był to program polityczny.

Religia przesuwa się do sfery prywatnej. Mogą istnieć religie publiczne, nie zagrażające wolności jednostki.